Kylie een Australische blogger (en ontwerper van sieraden) was in Europa en toerde langs smaakvolle b&b’s in Zuid Frankrijk en Italie. Ze is zeer positief over de kwaliteit en smaakvolle inrichting van die sympatiek geprijste b&bs en ontdekte “het geheim”.

Jawel IKEA natuurlijk, zie haar blog met inspirerende voorbeelden van goed ikea gebruik.

By the way, boventaande foto viel me meteen op omdat ik daar zelf ook een keer geslapen heb, 2 zomers geleden in de Provence (le Limas in Avignon). Behalve dit adres vonden we daar nog meer moois, zie de links in mijn post van voorjaar 2006.

Jawel, terug van vakantie! Ik was uitblazen in Buenos Aires en Rio de Janeiro (daar is het in november heerlijk zomer). Bij deze wat foto-inspiratie voor de donkere dagen en enkele praktische inside tips.

BA, buurt: Palermo Viejo, hotels: Home, Malabia house
RdJ, buurt: Santa Teresa, hotels: Relais Solar en een heel leuke bed and breakfast club Cama e Cafe.

Niet dat ik bij al deze mooie adressen zelf heb mogen slapen maar de buurtjes zijn wel persoonlijk door mij gechecked, zo blijft er toch nog wat te dromen over.

Y.A.B.B.R.S (yet another b&b reality show), jawel daar zijn we weer!

Na Casa Libelle en Julia’s Tango (zie voorgaande berichten) is het nu de beurt aan de KRO om de b&b droom verder te exploiteren.

Hun website roept je op om je aan te melden, dit is je kans!

“Heb je altijd al het goede leven willen leiden? Droom je van een Bed and Breakfast beginnen in het buitenland? Wil je het hectische Nederland achter je laten en vertrekken naar het eerlijke en eenvoudige leven op het platteland in Italië? Met het nieuwe KRO televisieprogramma De Italiaanse Droom krijgen vier stellen de kans om hun leven rigoureus te veranderen.

Vier koppels verhuizen drie maanden lang naar een klein Italiaans dorpje om te klussen aan een Bed and Breakfast, ze gaan hem volledig opknappen, inrichten maar natuurlijk ook gasten ontvangen. Er is echter maar één koppel dat de droomstart kan maken: een eigen Bed and Breakfast! ”

wordt vervolgd …………….

Tja hoe zou je dat nu doen? Een b&b beginnen in Buenos Aires? Wel kijk vanaf vanavond naar de nieuwe Nederlandse dramaserie ‘Julia’s Tango‘ op Net 5. Hier zetten een stel Nederlandse vriendinnen een b&b op in het verre Argentinie.

Jawel de mainstream media heeft de b&b ontdekt. We berichten al eerder over Libelle met Casa Libelle en nu dus ook Net 5. Achter beide producties zit trouwens dezelfde producent (Endemol producties).

Jawel ik was zopas in Barcelona en heb daar enkele leuke weekendhotelletjes ‘ontdekt’. Bijvoorbeeld: Market hotel (mooi en betaalbaar, tip!), Boria (prijzig) en the 5 rooms (100% weekendhotel).

Maar waar gaan die Barcelonesen nu eigenlijk zelf voor het weekend heen? Naar de bergen of naar de kust zo blijkt, dit is een mooi voorbeeld van ‘de Bommelje van Spanje’ (Hotel Trias Palamos).

Ik was ook nog van plan om bij Casa Libelle langs te gaan maar dat is er bij ingeschoten, hoe het de dames bevalt is echter hier uitgebreid te volgen.

Onlangs is de T-List gelanceerd. Zie o.a. How to Boost your Blogs Web Presence: The T-List op Happy Hotelier. De gedachte erachter is meer bekendheid te genereren voor de kleinere Weblogs oftewel Blogs die over Travel en Tourism als onderwep hebben. Afgezien van het meerdere verkeer leidt de T-List tot ontdekking van een groot aantal mede Bloggers. In een poging de steeds uitdijende T-List bij te houden, heb ik de links hier bij elkaar gezet.

Een van mijn ontdekkingen is de Blog At Home in Rome door Shelley. Shelley zou een maand vakantie vieren in Rome en is aan een Italiaan blijven plakken waar ze deze maand mee in het huwelijk treedt. Intussen managed zij de twee appartementen die zij voor vakantiegangers in Rome te huur aanbiedt. Lezenswaardig en misschien een tip voor een verblijf in Rome.

Terug van de Zwitserse witte hellingen en tijd voor een tip voor bij voorbeeld wintersportliefhebbers. Eigenlijk is dit een tip om voor jezelf te houden, maar we hebben in de loop der jaren al gemerkt dat vele Nederlanders de weg naar dit fijne hotel kennen.

Wij maken onderweg naar Zwitserland vaak een tussenstop bij Hotel Sonne midden in het centrum van Offenburg.

Offenburg ligt vlak aan de Autobahn Frankfurt – Basel, tussen Baden Baden en Freiburg.

Wanneer je via Frankrijk rijdt en via Strassbourg de grens naar Duitsland overgaat, rijd je er in een streep naartoe. Je kunt je vol bepakte auto zo over het begin van het voetgangersgebied de met een poort afgesloten binnenplaats oprijden en daar of in een garage stallen tegen een tarief van 5 Euro per nacht. Je hoeft je dus helemaal geen zorgen te maken dat je auto wordt leeggehaald zeker omdat het locale politiebureau twee deuren verder ligt.

Offenburg is overigens een leuk stadje en een goede uitvalsbasis om het Zwarte Woud of de Elzas te verkennen.

De eerste vermelding van Hotel Sonne dateert uit 1376. Daarmee zou het meer dan 630 jaar oud zijn. Sinds 1858 is dit hotel in ieder geval al 149 jaar onafgebroken in handen van dezelfde familie (feest in 2008!).
Het bevindt zich in twee naast elkaar gelegen zeer oude vakwerkhuizen. Vooraan is het “oude gedeelte” met een prachtig trappenhuis en de kamers daar zijn met diverse mooie antieke kasten en bureaus ingericht. Het “nieuwe” gedeelte dateert uit 1970 en ligt naast en achter de binneplaats. Het is wat moderner ingericht. Het “oude gedeelte” is echter meer recentelijk gerenoveerd en heeft onze voorkeur. Hoedt u alleen voor kamer 31, want het antieke bed en de vloer kraken daar zo, dat je er bijna niet van slaapt! Het hotel is kraak schoon en de prijzen zij heel redelijk.

Vader en moeder, beiden inmiddels in de 80, van de huidige eigenaresse, Gabi, helpen nog volop mee. Moeder heeft zelfs het reserveren en afrekenen via de computer volledig in haar vingers.

De man van Gabi heeft het uitstekende restaurant weer zelf op zijn schouders genomen, nadat het een aantal jaren verpacht is geweest.

Hm, van de nu 60 jarige New Yorker Ian Schrager weet ik eigenlijk niet zeker of hij iets met bootjes heeft. Anoushka Hempel, oftewel Lady Weinberg, heeft het wel, ze ontwerpt ze. Philippe Starck heeft het ook. Ook hij ontwerpt ze. Ian Schrager heeft vele jaren samengewerkt met Philippe Starck. Ik neem dus aan dat hij ook iets met bootjes heeft. Vandaar de titel. Het is in ieder geval een man van theater en sterke en vernieuwende concepten.

In de jaren ’70 en begin jaren ’80 opent en runt hij roemruchte nachtclubs, Studio 54 en Palladium, waar the rich and famous zich verpozen. Daar wordt het fenomeen DJ geboren.

Vervolgens gooide Ian Schrager het roer om en begint hij een hotel.
In 1984 opende hij Morgans in New York City, “Home away from Home” en richtte hij Ian Schrager Hotels op, nu bekend als de Morgans Hotelgroup. Morgans geldt als het het eerste Boutique Hotel. Daarop volgden onder andere Royalton, NYC, “Hotel as theater”, dat tegelijk Philippe Starck op de kaart zet als hotelontwerper, Hudson, NYC, “Hotel as Lifestyle”, Sanderson, Londen, “Lavish Urban Spa”, Sint Martenslane, Londen, “Urban Resort Reinvented“, Mondrian, West Hollywood (LA), “Sophisticated Modern Urban Resort” en Delano, Miami, “Casual Chic Urban Resort” van zijn hand en die van Starck.

Medio 2005 treedt Schrager terug als CEO van Morgans Hotelgroup, maar blijft er met een lucratief contract (gebruik luxe prive jet, luxe auto, luxe secretaresse en vrij logeren bij de 9 hotels van de groep) aan verbonden als adviseur en als aandeelhouder(?). Het feit dat zijn imperium een dip doormaakt als gevolg van 9/11 en het feit dat mega hotelconsortia zich ook in de strijdt werpen om de gunsten van de hip en famous gasten zal daar niet vreemd aan zijn. Tot en met 2005 rapporteert Morgans Hotelgoup forse verliezen. Het eerste halfjaar van 2006 gaat het na een financiele reorganisatie met IPO beter. De betrokkenheid van Schrager na de financiele reorganisatie is niet helemaal duidelijk.

Nu heeft Ian Schrager zelf via zijn nieuwe Ian Schrager Company weer het roer omgegooid met zijn nieuwste design hotel dat deze week werd geopend in New York City:

De Gramercy Park Hotel.

Nu eens niet het strakke chique en soms tegendraadse van Philippe Starck, maar het “Anti Cool”, “Bohemian Eclectic” van Julian Schnabel, schilder, beeldhouwer, filmdirector en muziekant.

Volgens Schrager werd het eens tijd voor iets anders dan het inmiddels vele malen gekopieerde en dus afgezaagde “Boutique”, “Home Away From Home”, “hip” enzovoort. Tja, als je goed kijkt naar de koperen nageltjes op de stoel waarop hij zit, heeft de stijl wel weer iets weg van die van Garcia’s Costes, L’Hotel en Des Indes….en de stijl die goldt tussen ruwweg 1850 en 1890….een stijl die hier in Nederland gewoon Eclectisch heet…..

Daarnaast stort hij zich op het ontwikkelen van zeer luxe appartementen. Een project staat naast het Gramercy Park Hotel. De eigenaren van de zeer luxe en dure appartementen kunnen, indien ze dat willen, gebruik maken van de hotelfaciliteiten. Een fenomeen dat we ook bij andere grotere hotels zien.

Kijk hier naar een video interview met hem over de condos die hij naast het Granmercy Park Hotel ontwikkelt. Als ik naar de stem en het verhaal luister, moet ik onwillekeurig aan The Godfather denken.

Ook grappig om te zien dat Ian de omgekeerde ontwikkeling doormaakt, van nachtclubeigenaar via hotelier naar vastgoed tycoon, terwijl het vaak andersom is, de vastgoedjongen die een hotel begint, althans het ontwikkelt en bouwt en dan een hotelier laat runnen.

Het zal wel Freudiaans zijn wat ik heb met baden: Nadat een ernstige lekkage onze badkamer ruineerde, verordonneerde mijn dierbaar parlement streng: “Geen plaats meer voor een bad!”. Onze douche staat daar nu heel alleen te wezen. Nooit ging ik in bad, en nu mis ik het….kennelijk onbewust.
Na de vorige post even gegoogled op “Bath with A View”. En, ja hoor! een prachtige foto van een bad in het Zwitserse Scuol Tarasp, midden op de wei en gevuld met warme wei (overblijfsel van de kaasproduktie). Vanwege de beperkte kaasproduktie is er per dag slechts plaats voor een badgast, Cleopatra, dat wel! Weer eens wat anders dan Viktoriaans Badderen in Bier.

Nu maar eens een variant op “A Room with a View”:
Een badkamer in een suite van het Seoul Park Hyatt in Korea.
De Amerikaanse reporter die het The Best place to get naked doopte, maakte zich natuurlijk meer bezorgd over de vraag of het glas wel voldoende spiegelde zonder dat hij de gordijnen sloot (er waren geen gordijnen!), dan dat hij blij kon zijn over het vrije gevoel dat het uitzicht hem daar hoog en droog kon bieden in Adams’ costuum.